حقيقتِ ساده

نمي خواستم بميرم

tafa — Fri, 04 Jul 2008 21:23:18 GMT

تبريك يا تسليت !؟

با نامگذاری چهاردهم تیر به نام روز قلم كه کم کم به یک روز درد ناک یا چیزی شبیه آن تبدیل می شود . مضحک مثلا ، بی خاصیت یا چیزی شبیه آن٬ روند قیچی شدن ادبیات ایران در یک سال گذشته هر روز شتاب بیشتری می گیرد . گیر افتادن میان دو لبه ای که یکی وضعیت بی ریخت کنونی و دیگری از دست رفتن چهره های تابناکی است که حداقل تا چند دهه مانند آنها ظهور نخواهد کرد .

خبر تکان دهنده ی وضعیت یعقوب یاد علی و محکومیت مضحک او همراه با توقیف و اخراج و زندان بعد هم لغو امتیاز شدن عصر پنج شنبه و هفت و دنیای تصویر٬ مهاجرت شهریار مندنی پور و منیرو روانی پور و همسرش به آمریکا٬ سانسور و طولاني شدن روند مجوز ها براي كتاب هاي علوم انساني خصوصا شعر و داستان . برگزاري نمايشگاه كتابي كه در آن كتاب تازه اي پيدا نمي شود و از آن درد ناك تر و تحقير آميزتر لغو پروانه انتشار كتاب هايي كه مجوز گرفته اند و چند بار تجديد چاپ شده اند مثل دلبركان غمگين من ماركز و سالمرگي اصعر الهي و عقرب روي پله هاي راه آهن انديمشك حسين آبكنار . اين اواخر هم كه انجمن صنفي روزنامه نگاران منحل شد و تلويزيون هم تير آخر را با سريال جيراني به مغز روشنفكري ايران شليك كرد و آنهارا مشتي عرق خور سگ باز ناميد تا حرفي را كه سالهاست مثل خار سه شعبه ي حرمله توي گلوي آقايان گير كرده و دنبال جايي مي گشتند كه بگويند ٬با خيال راحت بگويند و البته اتفاقات ريز و درشت ديگري كه قطعا در استانها و شهرستان هاي دور افتاده به وقوع مي پيوندد و كسي آنچنان كه بايد از آنها مطلع نمي شود و هركدام به تنهايي براي دلزدگي و پاشيده شدن گرد نخوت كافي است اين ها از يك طرف ٬ از طرف ديگر درگذشت قيصر امين پور و اكبر رادي و حميد عاملي و دكتر جعفر شهيدي و نادر ابراهيمي و خسرو پي آفرين در اهواز و باز از آن دردناكتر بي توجهي به آنان حتي پس از مرگ فقط يك چيز را اثبات مي كند و آن اين است كه نفرات هرچه زود تر بايد بروند انگار كه مثل سنگ تراش نخورده اي رو ي دل ديگران ! سنگيني مي كنند اصلا شايد واقعا هم سنگيني مي كرده اند براي آدم هايي كه حتي ديگر تحمل خودشان را هم ندارند و بودنشان را مباهات نمي دانند در جامعه اي كه هيچ چيزش سر جاي خودش نيست و فقط يك راه مي ماند و آن اين است كه به قول بهرام بيضايي در جوابي كه براي اكبر رادي فرستاد بودنمان را به ديگران تسليت بگوييم.

آنجا كه مي ايستي / حكايت جان هايي است / كه در انتظار نوبت خويشند / تا گر گيرند ؟ / آيا آنجا كه مي گذري / انبوهي ي رود هاست / كه گلوي مردگان را / مي جوند و باز پس نمي دهند ؟ / كمانداران و آبزيان / غرق مي شوند دست در آغوش / و بر هر ريگ كه فرود مي آيند / صداي مرا مي شنوند / كه نمي خواستم بميرم ( هوشنگ چهارلنگي )

عکس های تکان دهنده از مزار قیصر امین پور پس از هفت ماه

tafa — Tue, 10 Jun 2008 21:47:18 GMT

هفت ماه از مرگ قيصر مي گذرد .

كسي فراموش نكرده چطور همه او را به خود منتسب كردند و بيانيه و پيام دادند.

كسي فراموش نكرده كه چه جنجالي براي آوردن پيكر قيصر به گتوند برپا شد

كسي فراموش نكرده كلنگ زني ساخت مجموعه فرهنگي بزرگي كه قرار بود بر مزار او ساخته شود

كسي فراموش نكرده حرفها و سخنراني ها را

اما امروز ....

مزار قيصر حتي سنگ قبري ندارد وقتي با حيرت پارچه ی سبز رنگ و رو رفته را بالا زدم بغضم تركيد ...

خارهای فراموشی ....

تک و تنها ....

قیصری که تنهاست ...

پارچه ای رنگ رفته و خاک آلود ....

کسی برای قیصر شمعی روشن نکرده بود ...

و حتی سنگ قبری ندارد ....

و حرف آخر اینکه : در زمان حیات قیصر در ورودی گتوند تابلویی نصب شده بود که بر آن نوشته بودند به شهر قیصر امین پور خوش آمدید اما امروز از آن تابلو هم خبری نیست

آیا ... آیا... دستهایی درکار است ؟! ...

چشم در چشم

tafa — Thu, 05 Jun 2008 23:55:18 GMT

برسان سلام ما را ......

گزارش برگزاری همایش ملامحمد تقی ناهیدی دزفولی

tafa — Thu, 22 May 2008 22:59:18 GMT

گزارش اجمالی همایش ناهیدی در اینجا

آنكه بر سر شاخ نشسته بود و بن مي بريد

tafa — Wed, 30 Apr 2008 23:23:18 GMT

آنكه بر سر شاخ نشسته بود و بن مي بريد

گناهي ندارند البته ، روز گاري كه مي بايست مي آموختند ، كسي نبود . در شلوغي جامعه اي كه از هر طرفش آه و فغان بلند بود هركس به كاري مشغول بود و آنها خود رو بار آمدند و ظرف دانستگي شان خالي ماند .

ْآنچه كه در پست قبلي آمد يك از هزاران آسيبي است كه اين روزها گريبان ادبيات داستاني ما را مي فشرد . ناداني نسلي كه يكي از خصوصيات بارز ش به قول جلال ( هر هري مذهب ) بودن آنها ست هر بار به شكلي خودش را نمود مي دهد . آنچه كه آمد ديدگاه من بود بي آنكه اسم كسي را برده باشم اما خليل رشنوي مجري مسابقه ي داستان اس ام اس ي انديمشك تاب نقد نياورد و از آنجا كه جوانك روستايي آب نديده اي است و با اين وادي بيگانه است در وبلاگي كه براي اين مسابقه باز كرده به جاي پاسخگويي فني از سر استيصال خوي روستازادگي اش را به نمايش گذاشته و در باره ي شخص من و پول هايي كه پيش من است مثلا ، حرف هايي زده اند كه در نگاه اول حس ترحمي را در من بيدار كرد گويي به اين وسيله مي خواهد اينگونه وانمود كند كه من اختلاف مالي با وي دارم و حرف هاي من در اين راستاست يا در ابتداي نوشته اش اينگونه نشان داده است كه گويي مرا كاملا مي شناسد البته ناگفته پيداست هيچ سنخيتي بين من و او نيست نه روزي با او مراوده ي مالي داشته ام و نه هيچ گاه همكار و همسايه بوده ام تنها ارتباط ما به حضور چند جلسه اي او در كلاسهاي كارگاهي من در سال گذشته بر مي گردد كه پس از آنكه نتوانست داستان قابل قبولي ارائه كند و سطح نقد هاي كارگاهي اعضاء جلسه را فراتر از دانسته هايش ديد دمش را روي كولش گذاشت و به زادگاهش برگشت . اما اين چند خط را محض اين كه بداند و بدانند مي نويسم

و الا نه وقت و نه حوصله ي اين بچه بازي ها را ، نداشته و ندارم و ادامه هم نخواهم داد .

اينكه در ادبيات كاري جز خرده گرفتن از افراد ندارم دقيقا مصداق بارزش خود اوست.آنجا كه در كلاسها من و ديگران مجبور بوديم بديهي ترين اصول داستان را برايش بازگو كنيم. نهايتا هم بعد از چند جلسه با آنكه هزينه ي آن را پرداخت نكرده بود نيامد تا بيش از آن در جمع منزوي نشود حالا اگر اين نكنه در او عقده اي ايجاد كرده كه بخواهد از سر لج بازي جشنواره ي من درآوردي برگزار كند تا حداقل به من ثابت كند كه (‌منهم بلدم ) باشد عيبي ندارد ( تو هم بلدي ) اين نكته را بگزاريد كنار چند كلمه ي بعد كه فرموده اند بعد از جشنواره به وبلاگ ايشان سر زدم چون حدس زده بودم در مورد جشنواره اس ام اس حرف خواهد زد اين كاملا نشان مي دهد براي جبران عقده هاي فرو خورده در كلاسهاي من اين بنده ضعيف خدا خودش را به چه دردسري انداخته است بند هاي يك تا پنج نوشته اش كاملا تصديق كننده ي حرف هاي من در پست قبلي است گو اين كه مي توانيد حرفهاي طلا حسن نژاد / محمد عزيزي/ ـ‌ را هم در اين ارتباط ببنيد ( در مصاحبه هايي كه با ايسناي خوزستان داشته اند ) كه چطور در رد اين جشنواره سخن گفته اند سخنرانان پيشكش . اما بند ششم كه چند بيت از شعر زنده ياد ناهيدي را آورده اند جاي هيچ توضيحي ندارد كافيست سري به اين وبلاگ ( كه لينكش در وبلاگ خودم هست ) بزنيد و قضاوت كنيد يا در روز همايش به سالن برگزاري بياييد بند هفتم هم يك بحث كاملا انحرافي و كذب براي رد گم كردن است در آخر متاسفم كه مجبور شدم اين گونه پرده دري كنم اين هرگز رسم من نبوده من هرگز با اشخاص كاري نداشته ام عمل را ديده ام و عمل را نقد كرده ام اما جواب هاي هوي است . به خليل رشنوي توصيه مي كنم كتاب بخواند و تامل كند ادبيات جاي هاي و هوي كردن و لج بازي نيست او حالابه شهر آمده و باید آداب شهر نشینی را یاد بگیرد چه خوشش بیاید چه نیاید

لطفا دست از سر كچل داستان بر داريد

tafa — Tue, 29 Apr 2008 00:36:18 GMT

با اين كه اين روزها كمتر فرصتي براي وب گردي دارم اما خبر هاي جالبي !! از گوشه و كنار مي شنوم كه از فرط بيمزگي مثل هندوانه ي فطيري اند كه بعد از دوساعت برق رفتگي از يخچال بيرون بيايد .مثل جشنواره اس ام اسي كه در شهر كوچك انديمشك برگزار شد . وقتي فراخوان اين جشنواره منتشر شد احتمالا كمتر كسي از خود پرسيد كه داستان اس ام اسي چه جور داستاني است ؟ چه ويژگي هايي دارد ؟ آيا منظور همان جوك هايي است كه رد و بدل مي شود ؟ يا قرار است اتفاق ديگري بيفتد ؟ اصلا چطور ممكن است وقتي معياري براي اندازه گيري وجود ندارد جشنواره اي برگزار بشود . گيرم كه چندتا بچه اشتباهي مرتكب بشوند و بخواهند دور هم جمع بشوند و جوك هاي تازه سازشان را براي همديگر بخوانند چرا نويسندگاني مثل جزيني و مير عابديني و آبكنار مي پذيرند كه ....

البته موضوع سخناني كه هريك از آقايان در انديمشك ايراد كردند يا قصد داشتند ايراد كنند هيچ ربطي به داستان اس ام اسي نداشت : ريخت شناسي داستانهاي ميني مال / داستان فرم‌گرايي و تجربه‌گرايي در 10 سال اخير /واقعيت و خيال در داستان كوتاه ده سال اخير/ جوهره ي ادبي در داستان كوتاه / راوي موجه در رمان هاي چند سال گذشته

و اين نشان مي دهد كه مدعوين و داوران هم سر درگم بوده اند حال در نظر بگيريد صاحبان چنين مباحثي بخواهند داستاني با قالب اس ام اسي را داوري هم بكنند . بدون شك هيچكدام از داوران ! معياري براي قضاوت نداشته اند. جز حدس و گمان !! البته كالبد شكافي جشنواره هاي داستاني از بعد داوري در چند سال اخير كارنامه ي خوبي پيش روي ما نمي گزارد ولي اين شكلي هم ديگر نوبر است .

و باز نكته ي جالب تر در اين بازي اسامي به اصطلاح برگزيدگان!! است كافي است اين اسامي را با برگزيدگان جشنواره هاي فله اي كه در اين چند سال اخير در هر كوچه پس كوچه اي راه مي افتد كنار هم قرار دهيد : آقاي الف در خرم آباد مسئول جشنواره است آقاي ب از انديمشك برگزيده و برعكس . خانم ج در همدان مسئول جشنواره است آقاي د از اصفهان برنده و برعكس و همه ي آنها دسته جمعي در بانه بعد در تهران بعد در ... اين يعني بازيچه قرار گرفتن ادبيات داستاني در دست عده اي علاف كه فاقد هرگونه خلاقيت و استعداد هستند . متاسفانه اين گونه بازي هاي جواني جز تقدس زدايي از واژه هايي كه براي هويت بخشيدن به آنها سالها خون جگر خورده شده و داستان نويسان زيادي براي اعتلاي داستان مثله شده اند هيچ عايدي ديگري ندارد كاش آقايان موجهي كه داوري و شركت در اين گردهم نشيني را پذيرفتند اعتبار ادبي خود را خدشه دار نمي كردند و به جواناني كه همه چيز را ساندويچي و پيتزايي مي خواهند ياد بدهند كه داستان داستان است نه بازيچه

با هم بريم چادر ؟

tafa — Mon, 17 Mar 2008 00:12:22 GMT

با هم بريم چادر ؟

شايد اين آخرين پست سال 86 باشد . شايد كه نه ، احتمالا همينطور است . احتمالا ؟!‌ نه قطعا .

اين همه شك براى چيست ؟

شروع بهار در اينجا از نيمه هاي اسفند شروع مي شود .زمستان سرد امسال حتي نتوانست بهار را سرجاي خودش بنشاند . نيمه ى اسفند و جنب و جوش آدمها مثل هميشه با بوي بهار نارنج ، زنگ آخر سال را به صدا در مي آورد. هميشه در اين وقت سال « فاش »هاي نارنج با هر تكان مختصر باد زمين مي ريزند و بوي مست كنندشان همه جا را پر مي كند . باغهاي مركبات اطراف شهر اين روزها پر از سر و صداي گنجشك هايي است كه از سر و كول هم بالا مي روند و جيغ و داد مي كنند درخت هاي نارنج و پرتقال برگهاي تازه و براقشان را به رخ مي كشند و مي شود ساعتها زير سايه ي خنكشان نشست و ذره ذره بهار را توي ريه ها ذخيره كرد. مي شود چشم ها را بست و آرزو كرد بهار چند روز بيشتر دوام بياورد . اما اين آرزويي است كه مدتهاست اجابت نمي شود .تابستان از صبح روز چهاردهم فروردين شروع مي شود و از حالا بايد كولر ها را براي سرويس آماده كرد . خدا را شكر كه ديگر چند سالي است از خريد پوشال خبري نيست و كولر هاي دو تكه تابستان را جلو انداخته اند. اين روز ها پر است از اتفاق هاي تكراري كه ملال آور نيستند : آدمهايي كه تند وتند توي پپاده روها در حركتند ، دختر و پسر هاي جواني كه لباسهاي نو پوشيدند و به بهانه ي خريد از كنار هم رد مي شوند و به هم تنه مي زنند ، مردها و زنهايي كه با يكي دو بچه از اين مغازه بيرون مي آيند و به مغازه ي ديگري وارد مي شوند ، فروشنده هاي لوازم سفره هفت سين كه بساطشان جمع نمي شود تا شب بيست و نهم كه يك باره غيبشان مي زند .، ترافيك ماشينها و بوق هايي كه بيشتر براي توليد صداست تا هشدار و بلاخره وانت نيسان هاي آبي رنگي كه تاروزهاي آخر اسفند توي هر خيابان دم درخانه اي در حال بار كردن چادر و وسايل سفر ده روزه به كوه هاي اطراف شهرند. ديدن اين منظره ي آخر براي آنهايي كه جواني شان را پشت سر گذاشته اند سرشار از خاطرات خوب است و براي آنهايي كه نمي توانند بروندحسرت بار . اين روز ها امكان ندارد اين جملات را چندين بار نشنيد چه مخاطب آن باشي چه نباشي : ما فردا مي ريم چادر ،‌ بچه ها رفتند چادر ما هم امروز ميريم دنبالشان ، امسال مي خواهيم چادر را پايين دره بزنيم، امسال يه موتور برق عالي براي چادر خريديم ، يكي از بچه ها دو لول خريده...

و چقدر كيف مي كنند جوانهايي كه با ذوق و شوق از چادررفتن حرف مي زنند انگار كه اين رفتن برگشتني ندارد و البته اوج اين ذوق زدگي را در غروب سيزده بدر كه قطار ماشينها به سمت شهر صف كشيده اند مي شود ديد آنجا كه آنها با غرور از كنار چادر هاشان ماشينها را تماشا مي كنند و با ايستادن كنار جاده مثل اين است كه مي خواهند بگويند : اينارو باش ما ده روزه اينجائيم براي برگشتن هم هيچ عجله اي نداريم.

اگر چه اين جنب و جوش خيلي زود تمام مي شود و به زودي آفتاب گرم جنوب از راه مي رسد و بايد بساط شنا توي رودخانه ي دز را علم كرد اما كسي نمي خواهد تا سيرده نوروز به آن فكر كند .

()()()

سال 86 از جمله سالهايي بود كه برايم به آرامي گذشت . نمي دانم چرا احساس مي كنم در پس اين آرامش طوفاني پنهان شده . شايد آن لحظه اي كه هميشه به آن فكر كرده ام قرار است سال آينده از راه برسد. شايد اين خاصيت روز هاي پاياني باشد .شايد قرار است بلاخره اين روز هايي كه در آن هستم تمام شود و وقت آن رسيده باشد كه پرونده ي ديگري براي خودم باز كنم .

چندي پيش در كتاب بي ارزشي به چند توصيه ي جالب برخوردم آنها را يادداشت كردم و نگه داشتم اجراي آنها به نظر من تاثيرشگفت انگيزي دارد لااقل براي من كه اين طور بوده. قبل از اين كه آنها را هم به شما توصيه كنم آغاز فصل زيباي بهار را تبريك و براي همه آرزوي سلامتي دارم .

۱ـ در خصوص سه دين ديگر ، به غير از دين خودت اطلاعاتي كسب كن

2 ـ فقط آن كتابهايي را امانت بده كه از نداشتنشان ناراحت نمي شوي

3ـ يك سال وقت بگذار و كتاب مقدست را آيه به آيه بخوان

4ـ در زمان حياتت وصيت نامه بنويس

5ـ روش توانبخشي قلب و ريه را ياد بگير

6ـ وقتي كسي تو را بغل مي كند اجازه بده خودش هم رهايت كند . تو پيشدستي نكن

7ـ دركارها هرگز نظر يك وكيل يا حسابدار را نپرس . آنها طوري تعليم ديده اند كه دنبال مشكل بگردند نه راه حل

8ـ در ملاء عام از خلال دندان استفاده نكن

نگاه تطبیقی به دایره مینا و سنتوری

tafa — Fri, 07 Mar 2008 09:34:51 GMT

سى و دو سال بعد از آنكه سعيد كنگرانى به نقش (على) در دايره مينا عهده دار نمايدگى نقش نسلى است كه خسته از رفورم هاى روشنفكر مابانه ى دهه ى پنجاه ايران به جاى بر داشتن پرچم مبارزه خود نيز رقص كنان به تعبير مولوى هم آوا با ( ديگران) آواز خر برفت و خربرفت . سر مى دهد . امروز بهرام رادان باز به نقش (على) در سنتورى خسته از نشانه هاى مدرنسيم تقلبى كه گريبان جامعه را مى فشرد دست به عصيان ميزند اما نه براي اصلاح جامعه – جامعه اى كه او را مطرب مى خواهد – كه براى ويرانى خودش و به قيمت فرو ريختن خودش به بهاى نابودى و نيستى ...

مهرجويى در سالى (1354)دايره ى مينا را مى سازد كه كيميايى گوزنها را . گويى هردو در نقطه اى مشترك به اين نتيجه رسيده اند كه بايد گامى جلوتر به مبارزه فكر كرد. بايد به ( قدرت ) فكر كرد بايد راهى پيدا كرد و مسلح شد اگرچه جنس اسلحه براي دو فيلمساز متفاوت است اما جسارت طرح مسئله در آن سالها از تهور هنرمندانه اى حكايت داشت كه شايد تا مدتها حتى از جانب خود آنان تكرار نشد .

مهر جويى اما پس از گذشت سه دهه بار ديگر احساس كرده است كه شراط ايران در حال تكرار است. شاه در سالهاى آغازين دهه ى چهل وعده ى انقلاب سفيد را مى دهد شاه مى گويد كه دولت بايد اموالش را به مردم واگزار كند شاه مى گويد كه كارگران بايد در سود توليد شريك باشند شاه می گويد كه مردم بايد با سواد شوندو يك دهه ى بعد مهرجوى با دايره ى مينا مى گويد كه وعده هاى شاه فريبی بيش نبوده و نتيجه آن انقلاب ، امروز در گوشه ى كافه ها يا در بيغوله ها سردر گريبان اعتياد و فروش شيره ى جان خويشند يا به تجارت كثيفى مشغول . وامروز بعد از سه دهه از وعده هاى انقلابى كه در سال 57 اتفاق افتاد - همان سالى كه دايره ى مينا از محاق به درآمد - «حسى از خيانت».در (على)نماد جوانى كه در اين انقلاب به دنيا آمده است و قرار است از مواهب آن برخوردار شود او را به گوشه ى انزوا می راند. مهر جويى هماره فيلمسازى بوده است كه نماد تامل و آرامش است . كسى كه با ادبيات آشناست و بسيارى از آثارش ملهم يا باز گردان آثار معتبر ادبى ايران و جهان است .و با(آرامش در حضور ديگران )به حيات سينمايى خودش ادامه داده است اما اين آرامش در دو مقطع از كف رفته است نخستين بار وقتى كه دايره ى مينا را مى سازد به راحتى مى شود عصبيت فيلمساز را از تك تك نما هاى آن استشمام كرد استفاده از سعيد كنگرانى كه نماد جوانان معصومى است كه همواره در دام بلاهاى ناخواسته مى افتند و نيز فيلمبردارى روى دست خصوصا در نما هايى كه دوربين به ميان معتادان در گوشه هاى پرت شهر يا در كافه ها مى رود جايى كه با شيشه هاى خون و لوله هاى باريك پلاستيكى وصل شده به آنها در كافه و روى زمين پلاسند با تشديد فضاى مستند گونه می كوشد حس ناكامى جامعه ی بلازده را منتقل كند و بار ديگر وقتى كه سنتورى را مى سازد و اين بار بهرام رادان اگر چه خيلى معصوم به نظر نمى رسد اما نماد جوانانى است كه حتى اگر سرو گوششان بجنبد اما در دايره ى بسته اى جز دست و پا زدن كارى از پيش نمي برند. در دايره ى مينا خون فروشى بهانه اى است تا مهرجويى به زخم عميقى كه پيكره ى جامعه را مثل خوره مى جود اشاره كند و چهره ى سودا زده ى جامعه ى را كه به فريب فرداى نوين انقلاب سفيدشاه سر در برف فرو برده نشان دهد اگر چه اين نشان دادن به بهاى شتابزدگى هايى در فيلمنامه خودش را نشان داد اما همان هم تامل بر انگيز بود و باعث شد سه سال فيلم را به محاق توقيف ببرد و زمانى سر از بند در بياورد كه صداى زنگ انقلاب در هر كوچه و خيابان نواخته شد بود !

مهر جويى كه خود انگار از پيش مى دانست فيلمنامه به قوت ساخته هاى پيشينش نيست ( مثل پستچى) از عواملى سود جسته بود كه توجه مخاطب را جلب كند. بهره گيرى از صداى ( فروزان ) خواننده ى خوش صدا و جنجالى آن روزها از جمله ى آن تمهيدات بود كه سى و دو سال بعد با جايگزينى صداى ( محسن چاوشى ) از همان نقطه نظر ، قدم گذاشتن در همان پلات فورمى است كه مهر جويى پيش از اين آزموده بود. (على) دايره ى مينا و (على) سنتورى صريح و بى پرده و البته متهورانه ، مستقيم و بى پرده به خيانت آشكار و وعده هايى كه عملى‌ نشدند اشاره مى كنند. هر دو از درد فرياد مى كشند،ودر تنهايى خود غرق مى شوند. البته نبايد كتمان كرد كه مهرجويى در سنتورى بسيار بى پرده تر از دايره ى مينا به مظاهر خيانت اشاره مى كند شايد سكوت و انتظار سى‌ ساله براى اجرا و به نتيجه رسيدن وعده هاى انقلاب 57 را مجوزى بداند كه در هيات هنرمند معترض آداب و سلوك به كنارى نهد و به فشردن دمل چركين اقدام كند .

داستان طوطی در رمز آشوب

tafa — Tue, 26 Feb 2008 22:06:18 GMT

داستان طوطی را در رمز آشوب بخوانید ....لطفا

tafa — Wed, 23 Jan 2008 21:43:18 GMT

مدتی است مقدمات این آش را فراهم می کنم ....